Filosofie

Ernst Bloch


 

Volgens Lenin werd het klassieke marxisme gevoed door drie bronnen:  de Duitse filosofie van Hegel, de Franse socialistische en communistische actiegroepen en de Britse politieke economie.  Ernst Bloch voegde daar verrassend de erfenis van de joods-christelijke traditie aan toe, dat wil zeggen het profetische jodendom en de oorspronkelijke evangelische  boodschap.  Dat was verrassend, omdat Bloch als jood, atheïst en communist tegen de opinies van Marx en vooral Engels in, voor wie het socialisme zuiver “wetenschappelijk”, bijna positivistisch moest zijn, de utopie als drager van het “nog niet” voltooide emancipatieproject opnieuw centraal plaatste. Hij putte zijn inspiratie onder meer uit de joodse en christelijke mystiek, maar ook uit de talrijke concreet (d.w.z. haalbaar) utopische projecten sinds de Oudheid die onze beschaving op zoveel cruciale terreinen veranderd en zelfs verbeterd hebben, van de politieke democratie en de vooruitgang in de gezondheidszorg tot de technische en wetenschappelijke verworvenheden die we terecht als vanzelfsprekend beschouwen, maar die dat duizenden jaren lang niet waren.  Zonder dit “principe hoop” (Das Prinzip Hoffnung) moest het “marxisme” verschralen tot een totalitaire bureaucratie, en zonder de droge marxistische analyse dreigt die sociale utopie tot een modieuze life style of een New Age narcisme te verwateren.  Als dit geen theorie is die vandaag meer dan relevant is weet ik het ook niet meer.  

Begeleiding

Ludo Abicht, dr. Germaanse letteren, filosoof, publicist, dichter en activist

Locatie

Elcker-Ik (Grote Zaal)


Er zijn momenteel geen cursussen Ernst Bloch gepland.




Terug naar overzicht